10 Mayıs’ta Klinikten: Psikolog Olduğumu Fark Ettiğim An

Bugün benim günüm.

Ya da öyle söylüyorlar. 10 Mayıs, Dünya Psikologlar Günü. Sosyal medyada “psikologlarımız kutlu olsun” mesajları, çiçek görselleri, “ruh sağlığı önemli” paylaşımları.

Ben de bu paylaşımları gördüğümde tuhaf bir şey hissediyorum. Tam olarak ne hissediyorum biliyor musunuz? Acaba benim de bu günü kutlamasam mı?

Çünkü bu mesleği yapan biri olarak şunu iyi biliyorum: Psikologlar da yorulur. Psikologlar da kendi seanlarına ihtiyaç duyar. Ve psikologlar da zaman zaman “ben nasılım, gerçekten?” diye sormayı unutur.

Bu Mesleği Neden Seçtim?

Bana bunu soran çok oldu. “Neden psikolog oldun?” diye.

Dürüst cevap şu: Hem kendi sorularım, hem de başkalarının sorularına dayanma kapasitesini geliştirme isteğiyle. Psikolojiye gittiğimde “insanları anlamak istiyorum” diyordum. Ama zamanla fark ettim ki asıl mesele kendimi anlamak.

Ve bu mesleği yaptıkça — klinikte oturarak, dinleyerek, kimi zaman seansın ağırlığıyla eve giderek — o anlamanın hiç bitmeyeceğini öğrendim. Bu hem güzel, hem yorucu.

Klinik Kapısının Arkasında Ne Oluyor?

İnsanlar kliniğe geldiğinde çoğu zaman en zor şeyi taşıyorlar. En utandıkları şeyi, en çok korktukları şeyi, kimseye söyleyemedikleri şeyi.

Bu sorumluluk büyük. Gerçekten büyük.

Bir seansın ardından bazen masanın karşısında oturur, kahvemin soğuduğunu fark ederim. Birinin acısını tutmanın bir yolu var — tutuyorsunuz, bir yere koyuyorsunuz, ama o acı sizde iz bırakmadan geçmiyor. Bırakmamalı da. Bırakmıyorsa zaten bir şeylerin yanlış gittiği anlamına gelir.

İyi bir psikolog duyarsız değil, taşıyanın içinde erimeyecek kadar güçlü olandır.

Bu Mesleğin En Güzel Tarafı

Ama şunu da söylemem lazım.

Birinin yüzünde bir şeylerin çözüldüğünü gördüğüm o an — “tamam, sanırım bu işe yarıyor” dedikleri o anlar — başka hiçbir şeyle karşılaştıramıyorum.

Ya da aylarca “ben değişemem” diye gelen birinin, bir gün bakış açısının değiştiğini fark ettiği o seans. Ya da çift olarak gelen ve birbirlerine küstüğünü sanan iki kişinin, aslında birbirini çok özlediğini fark ettiği o an.

Bu anlar için bu mesleği yapıyorum. Ve bu anlar, yorgunluğun üstüne öyle bir anlam katıyor ki — “yine geleceğim” demek için yeterli oluyor.

10 Mayıs’ta Size Sormak İstediğim Bir Şey Var

Bu gün psikologları kutlamak için güzel. Ama ben bu günde sizi de düşünmek istiyorum.

Çünkü siz de bir yükü taşıyorsunuzdur. Bir şeyi çözemiyorsunuzdur. Ya da belki her şey yolunda görünüyor ama içinizde hâlâ bir boşluk var.

Bu boşluk bazen “bir şeyin yanlış” olduğunu değil, “bir şeyin eksik” olduğunu söylüyor. Ve bu eksiklik için yardım istemek — güçlük değil, farkındalıktır.

Terapi için büyük bir kriz beklemenize gerek yok. Hayatınızın daha iyi gidebileceğini hissetmek yeterli. Ve bu hissi duymak — zaten başlangıç noktası.

Klinikten: Bu Günde Kapımız Açık

Psikologlar Günü’nde hem meslektaşlarıma teşekkür etmek istiyorum — bu ağır, değerli, anlamlı emeğin içinde olan herkese. Hem de size bir şey söylemek istiyorum:

Yardım istemek için doğru gün her gündür. Ama bugün başlamak için iyi bir neden.

Bireysel terapi, çift terapisi ya da sadece “ne yapmalıyım” sorusuyla gelmek istiyorsanız — kapı açık.

— Feyza

Sık Sorulan Sorular

Psikolog kendi psikolojik sorunlarını nasıl yönetir?

Psikoloji eğitimi, sorunların olmadığını değil — onlarla nasıl başa çıkılacağını öğretir. Pek çok psikolog kendi süpervizyon ya da kişisel terapi süreçlerine devam eder. Bu hem mesleki etik gereği hem de sürdürülebilir bir çalışma için sağlıklı bir pratiktir.

Hangi aralıkta terapi seansına gidilmeli?

Başlangıçta genellikle haftada bir seans önerilir. Süreç ilerledikçe bu sıklık danışanla birlikte belirlenir. Bazı kişiler ayda iki seansta çok iyi ilerleme kaydeder; bazıları için yoğun bir başlangıç daha verimli olur. Esnek bir plan her zaman mümkündür.

Psikolog ile danışman arasında fark var mı?

Evet. Klinik psikolog, yüksek lisans eğitimi almış ve psikoterapi uygulayabilen uzmandır. Psikolojik danışman ise ağırlıklı olarak rehberlik ve gelişimsel destek alanında çalışır. Klinik bir sorun söz konusuysa klinik psikolog veya psikiyatrist daha uygun tercih olabilir.

Terapiye kaç seans devam etmek gerekir?

Bu sorunun yanıtı kişiye ve hedefe göre değişir. Belirli bir sorun üzerine odaklanan kısa süreli terapi 8–16 seans arasında tamamlanabilir. Daha derin ve köklü değişimler için uzun süreli çalışma tercih edilebilir. Terapist ve danışan bu planı birlikte belirler.